Co to jest ból?
Ból to przykre doznanie czuciowe i emocjonalne
związane z rzeczywistym lub potencjalnym uszkodzeniem tkanek lub opisywane w kategoriach takiego uszkodzenia. Receptory bólowe (nocyceptory) występują jako wolne zakończenia nerwowe w skórze i w narządach wewnętrznych. Ból może powstawać w wyniku pobudzenia (np. przez ucisk) dróg przewodzących impulsy bólowe (nerwów, korzeni nerwowych), pobudzenia ośrodków bólowych w mózgu, a także bez przyczyny fizycznej jako – zjawisko psychiczne (emocjonalne). Wrażliwość na ból jest regulowana przez ośrodkowy system przeciwbólowy; ból fizjologiczny ma znaczenie ostrzegawcze przed czynnikami szkodliwymi, ból patologiczny sygnalizuje proces chorobowy.
Ból pełni wiele funkcji w organizmie człowieka. Przede wszystkim jest to sygnał alarmowy, który ostrzega przed uszkodzeniem tkanki lub informuje o toczącym się procesie chorobowym. Ból może skłaniać do zachowań ochronnych takich jak unikanie ruchu w przypadku urazu, co pomaga w procesie gojenia. Jest również sygnałem do poszukiwania pomocy medycznej, co w wielu przypadkach może zapobiec dalszemu postępowi choroby.
Współczesna medycyna wyróżnia wiele różnych podziałów bólu, które pozwalają na bardziej precyzyjne diagnozowanie i leczenie tego zjawiska. Jednym z podstawowych kryteriów klasyfikacji bólu jest czas jego trwania. Wyróżnia się tutaj ból ostry i przewlekły. Ból ostry trwa zwykle do 3 miesięcy i często jest związany z bezpośrednim uszkodzeniem tkanki takim jak uraz lub operacja. Z kolei ból przewlekły trwa dłużej niż 3 miesiące i często jest wynikiem procesów chorobowych, które nie zawsze są łatwe do zidentyfikowania.
